مدح و مناجات با امام رضا علیهالسلام و گرامی داشت دهه کرامت
ناگهان نوری به سویم آمد، از شب رد شدم چشم دل را باز کردم، وارد مشهد شدم ظرف خـالیام دویده در پِی احـسان تو یا علی موسَیالرِّضا! دست من و دامان تو قُـلّۀ کـوه وقـارت مـعـدن الـماسهـاست گنبد زرد تو خورشید دیار فارسهاست بال و پرهای خیالم در هوایت رُشد کرد کودکیهایم کنار حوضهایت رُشد کرد قطرهای از اَبرِ مِهرت چشمهسار رحمت است آب سقّـاخـانههای تو شراب جـنّت است مِلک قلب عاشقان دربست، تحتِ رَهن توست بابِ حاجات همه بابالجَواد صحن توست دسـتـمـال اشک را با تـربـتت آمیـخـتـم گریههای مادرم را در ضریحت ریختم پنجـره فـولاد تو اعـجـاز را آغـاز کرد نُطق طفـل لالِ مـادرزادِ ما را باز کرد میتـوانی جـسمِ بیجـان مرا احـیا کـنی در رواقت گُم شوم، شاید مرا پیدا کنی! سَرخوشیِ تازهای دادی سَرِ پیـری مرا مثل کَفشِ کُهنهای تحویل میگیری مرا کـولـۀ سنـگـیـنـی از بـار گـنـاه آوردهام "بر امام مـهـربـان خـود پـنـاه آوردهام" تار و پود فـرشهایت را مَرمَّت میکنم این سه شب اندازۀ سیسال خدمت میکنم عـاقـبت پـرونـدۀ تـفـسیرها مختومه شد باطن هر یا رضا، یا حضرتِ معصومه شد مشهد و قم تا ابد بانیِ خوشنامی ماست این دو خطّه برکت ایران اسلامی ماست در دل ما عشق این خواهر برادر را ببین حُکمرانی کردنِ موسیبنجعفر را ببین مـورِ ناچـیزم، به دربـار سلـیـمـان آمدم دستبوسی، محـضرِ شاه خراسان آمدم آه! درد لاعــلاج تـو مـرا بـیـمـار کـرد روضۀ یَابْنَ الشَّبیبت چشم من را تار کرد |